بیشاپور یکی از شهرهای باستانی ایران در کازرون و واقع در استان فارس به جا مانده از دوران ساسانیان است که به سال ۲۶۶ میلادی و به دستور شاپور اول پادشاه ساسانی ساخته شده‌است و از شهرهای مهم آن زمان بوده که اهمیت ارتباطی داشته و تا قرن هفتم هجری آباد و مسکونی بوده که امروزه تنها ویرانه‌هایی از آن باقی مانده‌است. موقعیت جغرافیایی بیشاپور در كنار دره چوگان واقع است.

این شهر با نام های بیشاپور، بیشابور، به شاپور، بیشاور و «به اندیوشاپور» ثبت شده‌است. بیشابور در مجاورت رود شاپور قرار گرفته‌است که پس از پیروزی شاپور بر والرین امپراتور روم، شاپور دستور ساخت این شهر در ناحیه‌ای خوش آب و هوا بر سر راه تخت جمشید به تیسفون را داد و نام خود را بر این شهر نهاد. این شهر از قدیمی ترین شهرهایی است که تاریخچه ساخت آن در سنگ نوشته موجود است. شهر بیشاپور مرکز ایالت و کوره اردشیرخوره بوده‌است. از آثار تاریخی آن به معبد آناهیتا مربوط به دوران ساسانی میتوان اشاره کرد که بنا به شیوه پارتی ساخته شده است.

شهر بیشابور با روش مهندسی یونانیان ساخته شده به اینصورت که  در زمینی مستطیل شکل ودارای چهار دروازه و دو خیابان یکی در جهت شمال به جنوب و دیگری شرق به غرب است که یکدیگر را قطع می‌کردند و هر کدام به یکی از دروازه‌های شهر منتهی می‌شده‌اند. ورودی اصلی شهر، دروازه غربی بوده‌است.این شهر از دو بخش اصلی ارگ سلطنتی شامل آثار تاریخی مانند معبد آناهیتا، تالار تشریفات شاپور، ایوان موزائیک، کاخ والرین و منطقه عامه نشین شامل خانه‌های مسکونی، گرمابه، کاروانسرا و بازارتشکیل شده است. بیشاپور توسط کوه، رودخانه، دیواره‌های قلعه و خندق حفاظت می‌شده‌است.

آثار باستانی این شهر که هر ساله گردشگران متعددی را به سوی خود میکشاند شامل شهر بیشابور, قلعه (دختر) با نقش برجسته‌های ساسانی, دره رودخانه بیشاپور ,معبد آناهیتا ,کاخ والرین, قلعه پسر, نقش‌های تنگ چوگان ایوان موزائیک, ستون‌های سنگ یادبود بیشاپور میباشد.