روستای سرخاء

سرخاء یکی از روستاهای توابع شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است. منطقه سرخاء به مجموعه آبادیهایی شامل دم رودخانه، شوکلات، مازغمن، کلم، هووبادی، خانمردو، شیخ آباد، اسلام آباد، گرکوه، سرخاء پایین، سربند، سیلومی گفته می‌شود روستای سرخاء به مجموعه آبادیهای دم رودخانه، شوکلات، کلم، مازغمن، شیخ آباد، هووبادی، خانمردو، اسلام آباد، گرکوه، سرخاء پایین، سربند، سیلومی گفته می‌شود که از توابع شهرستان بندر عباس،(با مختصات جغرافیایی ۵۶ درجه و ۳۲ دقیقه طول شرقی و ۲۷ درجه و ۳۸ دقیقه عرض شمالی) در ۵۸ کیلومتری شمال شرقی بندر عباس واقع شده‌است. این روستا از جنوب به بخش تخت از شمال به دهستان سیاهو و از شرق به کوه‌های سرخاء و از غرب نیز به روستای خورگو محدود می‌شود. روستای سرخاء از سطح دریا ۴۰۰ متر ارتفاع دارد و آب و هوای آن در فصول پاییز و زمستان مطبوع و دلپذیر و در تابستان گرم و خشک است. رودخانه جاماش که از کوه‌های هماگ سرچشمه می‌گیرد، با نام جاماش از کنار روستا عبور می‌کند. این رودخانه با نام رود جلابی به خلیج‌فارس می‌پیوندد. درتقسیمات سیاسی آبادیهای بالای سرخاءشامل دم رودخانه، شوکلات، مازغمن، کلم، هووبادی، خانمردو و شیخ آباد، اسلام آباد، گرکوه جزء مراکز جمعیتی دهستان ایسین در بخش مرکزی در شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان و آبادیهای جنوبی سرخاء شامل، سرخاء پایین، سربند، سیلومی جزء مراکز جمعیتی دهستان تخت در بخش تخت درشهرستان بندرعباس در استان هرمزگان است.در خصوص تاریخچه شکل گیری روستای سرخاء با توجه به اینکه اسناد تاریخی در این خصوص در دست نیست لذا کنکاش تاریخی و مطابقت آن با نقل قولها و روایاتی که توسط قدیمی‌ها سینه به سینه نقل شده می‌تواند در روشن شدن موضوع راهگشا باشد. آنچه صحیح تر بنظر می‌رسد سابقه تاریخی آبادیهای سرخاء به دوران صفویه نیز می‌رسد بر اساس نقل قولها ساکنین اولیه منطقه سرخاء در مقطعی از تاریخ به دلیل ظلم و ستم حاکمان ناشی از گرفتن مالیات‌های سنگین با نماینده حاکم آن زمانها مشکل و درگیری پیدا می‌کنند و با توجه به خطر حمله و تعقیب قشون حکومتی اهالی سرخاء تصمیم بر ترک منطقه و مهاجرت می‌کنند (به غیر از یک یا دو خانواده که بنا به دلایلی نتوانستند بقیه ساکنین کاملاً مهاجرت نموده‌اند) و هرگز نیز بر نگشته‌اند. پس از آن نیز در مقاطع مختلف زمانی مهاجرینی از مناطق دیگر در آبادیهای سرخاء ساکن می‌شوند.(برگرفته از وبلاگ سرخاء بر اساس گفتگو با حاج اکرم رضایی)سرخاء از لحاظ تقسیمات اقلیمی تابستانی ایران، در منطقه گرم و مرطوب و از نظر تقسیمات زمستانی، در منطقه معتدل قرار گرفته‌است.روستای سرخاء در محدوده دشتی - پایکوهی استقرار یافته و بافت مسکونی متمرکز و متراکمی دارد. فضای عمومی روستا شامل خانه‌های روستایی، باغ‌ها در دامنه ارتفاعات پیرامونی است- روستای سرخاء جاذبه‌های طبیعی بسیار متنوع و زیبایی دارد. از آن جمله می‌توان به چشمه‌های آب گرم، معادن گل سرخ و مارن، باغ‌های مرکبات، حواشی رودخانه جاماش، نخلستان‌های روستا، غار طبیعی بهشت و جهنم اشاره کرد. چشم‌انداز وسیع افق و شفق زیبا در کنار معادن گل سرخ و غار هووباد (آبگرم) بسیار تماشایی و جالب توجه‌است. تنوع رنگ‌ها و شادابی محیط باغ‌های مرکبات و نخلستان‌های روستا، حواشی سرسبز رودخانه جاماش، چشمه‌های آب و چشم‌انداز دور دست کوهستان از جلوه‌های طبیعت زیبای این منطقه هستند.(برگرفته از وبلاگ سرخاء بر اساس گفتگو با کربلایی حسن جمالزاده)