فلورانس قرن پانزدهم خانهٔ رونسانس و محل تولد دنیای مدرن غرب بوده است. در شعاع صدمتری اینجا، میتوانید از دیدن بزرگترین آثار هنری دنیا لذت ببرید. فلورانس برای مدتهای طولانی مرکز اقتصادی مهمی بوده است. کلیسای جامع این شهر از عظمت و شکوه بسیاری برخوردار است و تالار شهر که زمانی قصرِ خانوادهٔ مدیچی بود، در میدان اصلی شهر، سر به فلک کشیده.
در فلورانس به هر طرف که رو کنید، گنجینههای هنری را میبینید. اینجا در بنای گوتیی سانتا ماریا نوولا میتوان تابلوی نقاشی «پسر، پدر و روحالقدس» اثر ماساچو در اوایل قرن پانزدهم را دید. علیرغم این که بنای اصلی کلیسای جامع فلورانس متعلق به قرون وسطی است، گنبد جالب توجه و بخش اعظمی از نمای بیرونی، تعمیدگاه و برج ناقوس آن نشاندهندهٔ قرن اول رونسانس هستند. دوئومو که در زبان ایتالیایی به معنای کلیسای جامع است یک کلیسای بسیار با عظمت و از بزرگترین کلیساهای جهان است اما فضای داخلی تاریک و سردی دارد. سیل وحشتناک سال ۱۹۶۶ تقریباً تمام این مکان را با خود برد. کلیسا شهرت خود را مدیون گنبدش است. این گنبد اولین گنبد دوران رونسانس است و به مدت هزار سال بزرگترین گنبد اروپا نیز بوده. این کلیسا در دوران گوتیک ساخته شد اما به جای این که یک منارهٔ دیگر برای آن ساخته شود، یک فضای خالی باقی گذاشته شد تا گنبدیِ آن را بپوشاند.
در سال ۱۴۲۰، فیلیپو برونلسکی موفق به ساخت گنبد نبوغآمیزی شد که نقطه آغازین معماری رونسانس به شمار میرفت. برونلسکی میدانست که این بام ممکن است زیر فشار وزن زیاد فرو بریزد و به همین دلیل یک گنبد توخالی ساخت. گنبد عظیم که به صورت عمودی از یک زمین فوتبال هم بلندتر است به صورت حلقهحلقه ساخته شده. در ابتدا باریکههای سفیدرنگ بزرگ ساخته شد و سپس فضاهای خالی را با آجرهای میانی پر کردند. هنگامی که یکی از حلقهها کامل میشد و میتوانست وزن خود را تحمل کند، داربست را بالاتر میبردند و حلقهٔ بعدی را میساختند. گنبد برونلسکی که الهامبخش سازندگان واتیکان تا عمارت کنگره در واشنگتن بوده است، نشان داد که چگونه علم و هنر میتوانند برای خلق زیبایی با هم ترکیب شوند. فضای داخلی این بنا با موزاییکهایی به سبک بیزانس که مدتها پیش از رونسانس ساخته شدهاند تزئین شده. در یک نقاشی، عیسی مسیح، در حال نگریستن به خلقت در روز رستاخیز، با دستهایش موافقت و مخالفت نهایی را اعلام میکند.